De pad, de rat en de koet

Geen zomervakantie kan voorbijgaan zonder dat je minstens één bezoek brengt aan je opa en oma, toch? Zeker niet als die opa en oma in de buurt wonen van de Schoorlse duinen, één van de mooiste natuurgebieden van Nederland. Dus voordat we doorreden naar Zuid-Scharwoude, liepen we eerst een stuk met de hond door dennenbos en stuifduinen. Voor het grootste gedeelte van die wandeling heb ik mijn camera niet aangeraakt; hoewel het landschap er prachtig is, wilde ik me meer richten op de fauna in het gebied. Op een paar grote grazende koeien na bleven die een hele tijd onzichtbaar. Totdat we tegen het einde van de ronde langs een plas kwamen, die dient als broedplaats voor watervogels en waar dikwijls runderen staan te drinken. Opeens zag ik in het ondiepe water een heel dikke pad zitten, die geen vin verroerde toen ik hem naderde. Hij liet me enorm dichtbij komen en poseerde als een waar standbeeld.

De bruine of gewone pad
De bruine of gewone pad

Nadat ik zo wat foto’s van hem had geschoten, vroeg ik me af hoe vriendelijk hij echt was. Hij liet me hem zonder tegenstribbelen met één hand oppakken, waar hij een hele tijd bleef zitten.

Was hij te zwak om tegen te stribbelen, of mocht hij me soms graag?
Was hij te zwak om weerstand te bieden, of mocht hij me soms graag?
Een foto in progress, genomen door mijn moeder
Een picture in progress, genomen door mijn moeder

Ik vraag me nu af of dit normaal is voor padden, of dat ik misschien wel een ziek exemplaar heb gevonden.

Later heb ik bij mijn opa en oma veel gehad aan de telelens die ik mee had genomen. Het was heerlijk weer en ik vermaakte me in de grote tuin aan het water (het heet daar niet voor niets het ‘Rijk der duizend eilanden’) met het begluren van twee meerkoeten in de sloot. De specht die er geregeld in een dode boom zit te hakken, vertoonde zich helaas niet.

Meerkoet in de sloot
Meerkoet

Terwijl ik op mijn buik in het gras lag, hoorde ik een zware plons die nooit van een vogel zou kunnen zijn. Ik keek naar rechts en zag een grote harige rat de sloot overzwemmen, in de richting van mijn oever. Er was maar net genoeg tijd om een snelle foto te nemen, die toch redelijk goed gelukt is.

Plotseling zwom deze langs
Plotseling zwom deze langs

Zo verschrikt als mijn moeder was bij het zien van deze foto, zo blij was mijn hond, die vervolgens een half uur in de struiken heeft lopen jagen.

Advertenties

Een gedachte over “De pad, de rat en de koet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s